Melissa en Fabrizio in Mexico van januari 2017 tot mei 2017

Hola Bélgica!

Hoewel de lente nog maar net begonnen is, lijkt het hier sinds onze eerste dag al zomer te zijn. Toch hebben we eindelijk eens meegemaakt dat er plots een regenbui tevoorschijn komt! En natuurlijk net wanneer wij aan het spelen zijn. Met z`n allen zijn we de tempel ingevlucht. Helaas mochten we niet verder binnen spelen, dus hebben we naar de regen staan kijken en wat selfies genomen.

Ironisch genoeg vluchten we van de regen, maar houden we er wel van ons compleet nat te maken met een waterballonnengevecht! Wat begon met de waterballonnen, eindigde in het vullen van flessen water en emmers om iedereen doorweekt te krijgen. 

Hoe plezant dit ook was, de kans zit er dik in dat we met een verkoudheid zouden eindigen moesten we dit elke dag doen. Dan maar spelletjes waarbij we geen water nodig hebben, maar snelheid, flexibiliteit en precisie! Bij oa twister, Simon zegt, mikado, limbo, baseball en een zelfgemaakte tiroleza kwam dit allemaal aan bod.

“Work hard play hard” zeggen ze wel eens. Het was de eerste communie van Ximena en dit werd uiteraard op Mexicaanse wijze gevierd. Mariachi, tequila en taart!

Ook in Artesanos is het feest geweest door de komst van de lente. Helaas vertoefde ik in verdere oorden (lees verder) en heb ik hier enkel van mee kunnen genieten in de schooltjes. De leerlingen kwamen verkleed naar school en stonden te dansen op de speelplaats!

Verder zijn ook mijn ouders op bezoek gekomen. Gelukkig voor mij kwamen ze aan in Cancun en om ze persoonlijk te verwelkomen, moest ik dus wel tot daar gaan  Daar hebben we kunnen genieten van de slang die van de piramide afdaalt (equinoccio).

Na enkele dagen van de Rivierse Maya genoten te hebben, was het tijd om terug te keren naar Artesanos. Zo hebben mijn ouders kennis kunnen maken met de kinderen en onze families. Niet altijd simpel wanneer je een andere taal spreekt!

De tijd staat helaas niet stil en zo is er weer plots een maand voorbij gegaan. We genieten van elk moment!

Tot de volgende,

Melissa en Fabrizio


Hola Bélgica!

Het is alweer een tijdje geleden dat we iets van ons laten horen hebben. Maar we hebben zeker niet stilgezeten! We zijn gestart met Engelse lessen te geven aan kinderen van het vijfde en zesde leerjaar. Natuurlijk heel simpel, want jammer genoeg is men hier niet zo bekend met de Engelse taal als in België. We moesten zelfs de leerkrachten verbeteren op hun uitspraak en woordenschat! Hopelijk geeft dit de kinderen toch een voorsprong wanneer ze in het secundair met de echte Engelse lessen starten.

Ook Valentijn is gepasseerd. Dit konden we niet zomaar voorbij laten gaan zonder hier een knutselactiviteit rond te organiseren. De kinderen hebben allemaal leuke rood-roze hartjesslingers gemaakt voor aan hun geliefden te geven! Wie weet zijn er enkele nieuwe “vriendschappen” door ontstaan...

De vertrouwde spelletjes blijven een hit. Nu Fabrizio er is, kunnen ze al eens voetballen en meer “ravotten”. Zeker de kinderen van Lomas appreciëren dit! Ook al kan dit soms wel vermoeiend zijn..;)

Elke woensdag en vrijdag spelen we tijdens de speeltijd in de schooltjes van Artesanos en Lomas mee met de kinderen. Ze weten al goed wie we zijn!


Elke zaterdag halen we onze creativiteit naar boven om te knutselen met de kinderen. Zo hebben we deze maand deurhangers, vliegers en koeien uit plastieken borden gemaakt. Helaas konden de vliegers niet echt vliegen, en dit hebben we dan maar gestoken op het feit dat er geen wind was.. Tijdens het maken van de deurhangers hebben we tamales (typisch Mexicaans gerecht op basis van maïs) en atole (soort chocomelk) aangeboden gekregen van de catechisten in Lomas. Op deze manier willen we altijd wel knutselen!

En aan eten is er zeker geen tekort. Elke week eten we bij Esperanza, de familie Flores en de familie van Doña Luz. We organiseren ook steeds vaker etentjes met de familie van Basilio en Guille. Zij zijn alvast verliefd geworden op de pesto verde van Fabrizio!

Gelukkig kunnen we dit er (toch een beetje) afwerken op de “via recreativa”, waarbij elke zondag enkele routes in Guadalajara autovrij worden gemaakt om er te fietsen, wandelen of rollerskaten.

Ten slotte proberen we ook tijd te maken om wat “cultuur” op te snuiven. Zo hadden we het geluk dat de stad Guadalajara zijn verjaardag vierde met het “Festival de Luz”. Alle belangrijke gebouwen van de stad werden op een originele manier verlicht. We hebben ook kennis gemaakt met het prachtige meer van Chapala en zijn gaan kijken naar de typische “Lucha Libre”. Aan ons lijstje van Mexicaanse feestjes kunnen we nu eveneens een huwelijk, en een plechtige communie aan toevoegen!

Hasta la próxima!

Melissa y Fabrizio

Hola Bélgica!

Het is bijna drie weken geleden dat we in México lindo y querido zijn aangekomen dus het is hoog tijd jullie op de hoogte te brengen van onze activiteiten hier aan de andere kant van de wereld.

Op 11 januari zijn we in México City aangekomen waar Sarah en Tanya ons opwachtten. We zijn meteen op ontdekkingstocht gegaan en belandden bij Plaza Garibaldi, waar de mariachi`s spelen, typische Mexicaanse muziek. De dag erna zijn we naar Xochimilco gegaan om een tochtje te maken in de fel gekleurde bootjes. Het is verrassend hoe men steeds op eender welke plek je eten aanbiedt! Het eten was voor Fabrizio wel eventjes wennen, aangezien hij nog niet eerder in Mexico was geweest. Bijna alles wordt van mais gemaakt en vergezeld met een goed pikant sausje!

Na enkele dagen in Mexico City te vertoeven, hebben we de bus genomen naar Guadalajara. Daar zat Poncho (een lid van de familie Flores) ons op te wachten met zijn pick-up truck, en al zittend in “de kofferbak” werden we tot Artesanos gebracht. Daar kregen we meteen een stevig ontbijt voorgeschoteld door de familie Flores en zo konden we kennismaken met hen. Alles lijkt in Mexico trouwens veel groter te zijn; de reisafstanden, de auto`s en de porties van de maaltijden. Hierna kregen we tijd om van het huisje onze “thuis” te maken. Gelukkig hadden Sarah en Tanya het al mooi voor ons opgeruimd! Aangezien zij nu bij de familie van Doña Luz verblijven, zijn we later op de dag ook al bij hen op bezoek gegaan. Het werd ons meteen duidelijk dat we dat huis nooit leeg zullen aantreffen; er zijn steeds heel wat kinderen aanwezig en iedereen is er altijd welkom.

Terwijl zondag voor de meesten een rustdag is, waren wij om 8 uur al in de mis om ons hier te kunnen voorstellen. Aangezien we in drie wijken gaan spelen, volgde hierna ook nog een mis. Gelukkig waren de mensen zeer vriendelijk en oprecht geînteresseerd in ons project. De dagen die hierop volgden, leerden we steeds meer mensen kennen: Zo zijn er bijvoorbeeld Riki en Andres, Mexicanen die wonderbaarlijk genoeg Nederlands kunnen spreken! Ook maakten we flyers en posters om reclame te kunnen maken bij de scholen.

Op dinsdag 17/1 was het dan eindelijk zo ver, voor de eerste keer gingen we spelen in El Ejidal. Helaas waren er nog niet zoveel kinderen en zijn we samen met Tanya en Sarah in de straten gaan zoeken. Zo verliep het enkele dagen later ook in Artesanos. We lieten de moed niet zakken en na nog wat meer reclame te hebben gemaakt, kwamen er in alle drie de wijken een mooi aantal kinderen opdagen! Het is duidelijk dat ze zeer graag “uno” spelen, maar ook “ninja”, “stronten”  en voetbal. Wat een geluk dat er ditmaal een jongen bij de vrijwilligers zit! Met een groter aantal kinderen hebben we ook een tegen allen kunnen spelen, waarbij ze 20 opdrachten moesten doen in 2 uur tijd. In alle wijken zijn ze daarin geslaagd! We hebben eveneens een groot ganzenbordspel gespeeld met opdrachtjes in groep en vragen. Jammer genoeg verbaasde het ons dat ze niet wisten hoeveel dagen er in een jaar zitten. We kwamen al gauw te weten dat school hier blijkbaar niet verplicht is..

Elke zaterdag gaan we ook naar de wijken om te knutselen. De kinderen zijn graag creatief bezig! De eerste week hebben we drie dimensionale kaarten gemaakt en de tweede week Venetiaanse maskers, om al wat in de stemming van carnaval te komen.

Onze tweede zondag hier, maar ook ditmaal bleven we niet in ons bed liggen. Om half 6 `s morgens stonden we buiten te wachten op de familie van Doña Luz om de traditionele wandeling naar Cajititlan mee te doen. Na ongeveer 5 uur wandelen, kwamen we aan in het dorp waar zogezegd de drie koningen zouden zijn geweest!

En daar bleef de sightseeing niet bij. Met wie al gauw onze Mexicaanse oma blijkt te zijn, genaamd Esperanza, hebben we zowel de artisanale markt van Tonala en de gevangenis van Mezcala bezocht. We hadden ook meteen het geluk om zowel haar verjaardag te kunnen vieren, als die van enkele kinderen bij de familie van Doña Luz.

Na twee toffe weken was het moment van het afscheidsfeestje gekomen. Nog een laatste keer hebben we allemaal met Tanya en Sarah goed gegeten, gedronken en gefeest, zoals dat hier gaat in Mexico!
Om de nieuwe leegte wat in te vullen, hebben we ten slotte besloten er een nieuwe roomie bij te nemen – onze officiele “mascota” Pez Pancho.

We houden jullie op de hoogte!

© kobeaerts.be